با فرا رسیدن فصل تابستان و عرضه فراوان گوجه‌فرنگی، انتخاب نوع رسیده و خوش‌طعم آن اهمیت بیشتری پیدا می‌کند. در این راستا، شناخت نشانه‌های ساده از ظاهر و بافت گرفته تا بو و رنگ، می‌تواند کمک کند نمونه‌های باکیفیت را از گوجه‌های بی‌مزه یا در حال خراب شدن تشخیص دهیم.

سیمپلی رسپی توصیه می‌کند برای تشخیص تازگی گوجه‌فرنگی‌ــ و در واقع هر محصول تازه‌ای‌ــ از چند حس مختلف کمک بگیرید، اما در مورد گوجه‌فرنگی، ابتدا به پوست آن دقت کنید. پوست باید عاری از کبودی و لکه باشد.

البته وجود یک یا دو لکه کوچک الزاما مشکل‌ساز نیست و می‌توان آن بخش را جدا کرد، فقط باید قسمت آسیب‌دیده زیر پوست نیز کاملا بریده شود، اما اگر گوجه‌فرنگی چندین لکه بزرگ، بخش‌های فرورفته و له‌شده یا مایع جمع‌شده زیر خود داشت، از خرید آن صرف‌نظر کنید، زیرا این‌ها از نشانه‌های آغاز فاسد شدن‌اند.

گوجه‌فرنگی میوه‌ای نرم است و کپک و باکتری‌ها ممکن است بسیار عمیق‌تر از آنچه ظاهر لکه نشان می‌دهد، در بافت آن نفوذ کرده باشند. همچنین بهتر است از خرید گوجه‌هایی که خراش‌ها یا بریدگی‌های کوچک دارند خودداری کنید، زیرا این آسیب‌ها روند خراب شدن را سرعت می‌بخشند.

برای انتخاب، ابتدا چند گوجه را در دست بگیرید و بافت آن‌ها را بررسی کنید. اگر گوجه بیش‌ازحد نرم و له‌ باشد، یعنی رسیده‌تر از حد مطلوب است. از طرف دیگر، اگر کاملا سفت باشد و با فشار ملایم هیچ انعطافی نداشته باشد، احتمالا گوجه‌ای کم‌آب و کم‌طعم خواهد بود.

یک گوجه‌فرنگی تازه و رسیده باید نسبت به اندازه‌اش، سنگین به نظر برسد و با فشار بسیار ملایم، اندکی فرو برود.

در نهایت، اگر می‌خواهید بهترین گوجه‌فرنگی فروشگاه را انتخاب کنید، حتما آن را بو کنید. رایحه‌ گوجه رسیده خاکی و اندکی شیرین است. اگر هیچ بویی احساس نکردید، احتمالا گوجه‌ای نصیبتان می‌شود که آبکی و کم‌طعم است. اگر هم بوی نامطبوعی داشت، به حس خود اعتماد و از خرید آن صرف‌نظر کنید.

بیشتر گوجه‌فرنگی‌های موجود در فروشگاه‌ها به گونه‌ای پرورش داده شده‌اند که پوستی مقاوم و ماندگاری طولانی داشته باشند، اما عطر و طعم فوق‌العاده‌ای ندارند. با این حال در تابستان، احتمال اینکه گوجه‌های عرضه‌شده محصول همان منطقه باشند و به‌طور طبیعی روی بوته رسیده باشند، بسیار بیشتر است. 

پس از خرید نیز گوجه‌ها را به‌درستی نگهداری کنید تا تازگی، آبدار بودن و طعم آن‌ها حفظ شود.