جام جهانی ۲۰۲۶ پس از یک ماه رقابت، حذف مدعیان بزرگ و خلق شگفتیهای پیاپی، سرانجام به رویاییترین ایستگاه خود رسید و مرحله نیمهنهایی آن با حضور چهار قدرت سنتی فوتبال جهان برگزار خواهد شد. فرانسه، اسپانیا، آرژانتین و انگلستان از میان ۴۸ تیم به جمع چهار تیم برتر راه یافتند و حالا دو مسابقه پیش رو، چنان پرستاره و حساس شده است که هر یک میتواند فینال زودهنگام این جام لقب بگیرد.
فرانسه و اسپانیا سهشنبه ۲۳ تیرماه برابر یکدیگر قرار میگیرند و یک روز بعد در چهارشنبه ۲۴ تیر، آرژانتین و انگلستان دومین فینالیست جام بیستوسوم را مشخص خواهند کرد. چهار تیم حاضر در این مرحله همگی سابقه قهرمانی جهان دارند و ترکیب نیمهنهایی، از نظر کیفیت بازیکنان، پیشینه تاریخی و جذابیت تقابلها، یکی از پرستارهترین جمعهای چهار تیم پایانی جام جهانی در دهههای اخیر است.
فرانسه نخستین تیمی بود که با پیروزی دو بر هیچ مقابل مراکش، بلیت نیمهنهایی را به دست آورد. اسپانیا نیز بلژیک را دو بر یک شکست داد، انگلستان با نتیجه مشابه از سد نروژ گذشت و آرژانتین با پیروزی سه بر یک برابر سوییس، ماموریت دفاع از عنوان قهرمانی را ادامه داد.
نبرد مدعی اول با آمادهترین رقیب
نخستین نیمهنهایی تقابل دو تیمی است که شاید بیش از دیگران شایسته حضور در این مرحله بودهاند. فرانسه در طول مسابقات کاملترین و پرمهرهترین تیم جام بود؛ تیمی که میتواند بدون تغییر در کیفیت بازی، چندین ستاره را از روی نیمکت به میدان بفرستد و با روشهای متفاوت، به دروازه حریف برسد.
کیلیان امباپه، عثمان دمبله و مایکل اولیسه، خط حملهای ساختهاند که هم در ضدحملات و هم در بازی مالکانه خطرناک است. امباپه با سرعت خود مدافعان اسپانیا را مجبور خواهد کرد که خط دفاع را، نسبت به بازیهای قبلی، عقبتر نگه دارند، در حالی که حرکتهای دمبله از جناحین و تمایل اولیسه به ورود به مناطق مرکزی، پیشبینی محل اصلی حمله فرانسه را دشوار میکند. این سه بازیکن در مسابقه فردا مهمترین ابزارهای دیدیه دشان برای ضربه زدن به خط دفاع جلوکشیده اسپانیا خواهند بود.
فرانسه در جام ۲۰۲۶، با نمایشی جذابتر از جام قبلی، تنها به کسب نتیجه راضی نبود و شاگردان دیدیه دشان با آزادی بیشتر در حمله، سرعت بالاتر و تنوع تاکتیکی فراوان ظاهر شدهاند، با این حال، اسپانیا شاید دشوارترین حریفی باشد که فرانسه در این جام با آن روبهرو میشود.
تیم لوئیس دلافوئنته پس از پیروزی بر پرتغال و بلژیک، نشان داد که علاوه بر فوتبال مالکانه و تکنیکی همیشگی، اکنون توانایی تحمل فشار و پیروزی در مسابقات فشرده را نیز دارد. اسپانیا فقط برای زیبا بازی کردن وارد زمین نمیشود. این تیم بلد است چگونه سرعت مسابقه را کنترل کند، حریف را از توپ دور نگه دارد و در لحظه مناسب ضربه بزند.
در مرکز توجه این مسابقه، دو ستاره از دو نسل متفاوت قرار دارند؛ کیلیان امباپه که در اوج دوران حرفهای خود به سر میبرد و لامین یامال که با وجود سن کم، اکنون یکی از تاثیرگذارترین بازیکنان اسپانیا است. سرعت، دریبل و جسارت یامال میتواند خط دفاع فرانسه را به عقب براند و مانع از آن شود که مدافعان کناری دشان با آزادی کامل در حملات شرکت کنند. در سوی مقابل، کوچکترین اشتباه اسپانیا در زمان از دست دادن توپ میتواند فضای لازم را برای فرارهای امباپه فراهم کند.
این مسابقه از نظر تاکتیکی نیز نبرد دو فلسفه متفاوت است. فرانسه میتواند بدون مالکیت طولانی، تنها در چند ثانیه به محوطه جریمه برسد، اما اسپانیا میخواهد با گردش پیوسته توپ، ریتم حریف را بشکند. تیمی که بتواند سبک خود را بر مسابقه تحمیل کند، احتمالا نخستین فینالیست جام خواهد بود.
بدهی به مسی
اما دومین نیمهنهایی، بار تاریخی و احساسی بیشتری دارد. آرژانتین و انگلستان فقط دو تیم فوتبال نیستند، بلکه تقابل آنها یادآور مجموعهای از مسابقات جنجالی، گلهای ماندگار، اخراجها و بحثهایی است که دههها ادامه یافته است.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
از گل مشهور «دست خدا» و حرکت تاریخی دیهگو مارادونا در جام جهانی ۱۹۸۶ تا اخراج دیوید بکام در سال ۱۹۹۸ و پیروزی انگلستان با پنالتی دیوید بکام در سال ۲۰۰۲، تقریبا هر رویارویی دو تیم بخشی از حافظه تاریخی جام جهانی شده است.
این بار نیز یک نکته استثنایی به جذابیت بازی افزوده است؛ لیونل مسی با وجود بیش از دو دهه حضور در سطح اول فوتبال ملی، برای نخستین مرتبه در دوران حرفهایاش برابر تیم بزرگسالان انگلستان قرار میگیرد. تا جایی که فدراسیون فوتبال آرژانتین این مسابقه را «بازی که سرنوشت به مسی بدهکار بود»، توصیف کرده است.
مسی در ۳۹ سالگی همچنان مهمترین بازیکن آرژانتین است. او پس از نمایشهای تعیینکننده در مراحل حذفی، در بازی با سوییس گل نزد، اما با پاس خود در شکلگیری یکی از گلهای تیم نقش داشت. او حتی وقتی سرعت و توان بدنی سالهای جوانی را ندارد، همچنان میتواند تنها با یک لمس، مسیر مسابقه را تغییر دهد.
آرژانتین تلاش میکند فضای پیش از بازی را از ادبیات انتقام و دشمنی تاریخی دور نگه دارد. اعضای تیم گفتهاند که تمرکز آنها فقط بر فوتبال و رسیدن به فینال است، اما بعید است چنین مسابقهای بتواند کاملا از گذشته جدا شود؛ بهویژه برای هوادارانی که تقابل دو کشور را فراتر از یک رقابت ورزشی و آمیخته به تاریخی پر از نزاع و جنگ میبینند.
انگلستان با تیمی پرقدرت و جوان به این مرحله رسیده است. جود بلینگام در پیروزی مقابل نروژ بار دیگر نقش موتور خط میانی را ایفا کرد و نشان داد که میتواند در مهمترین لحظات مسابقه، مسئولیت بپذیرد. با این حال، توماس توخل، سرمربی انگلستان، قبول دارد که تیمش برای شکست آرژانتین باید بهتر از بازیهای قبلی ظاهر شود.
بزرگترین پرسش تاکتیکی مسابقه این است که انگلستان چگونه مسی را مهار خواهد کرد. فشار مستقیم و فیزیکی ممکن است آزادی او را کاهش دهد، اما تمرکز بیش از اندازه بر مسی میتواند برای خولیان آلوارس، لائوتارو مارتینس و هافبکهای پیشرونده آرژانتین فضا ایجاد کند. در سوی دیگر، آرژانتین نیز باید با قدرت بدنی، سرعت و بازی هوایی انگلستان مقابله کند. تیمی که شاید از نظر توان جسمانی برتری داشته باشد، اما در برابر نبوغ لحظهای مسی آسیبپذیر است.
حالا دیگر از تیمهای شگفتیساز خبری نیست و چهار قدرت بزرگ فوتبال جهان در نیمهنهایی حضور دارند. فرانسه با کاملترین ترکیب، اسپانیا با هماهنگترین فوتبال، آرژانتین با آخرین ماموریت مسی افسانهای و انگلستان با رویای پایان دادن به انتظار ۶۰ ساله برای قهرمانی جهان، برای رسیدن به فینال رقابت خواهند کرد.
جام جهانی ۲۰۲۶ پیش از این لحظات فراموشنشدنی فراوانی داشته است، اما اعتبار نهایی آن احتمالا با اتفاقهای سهشنبه و چهارشنبه تعیین خواهد شد. اگر کیفیت مسابقات در حد نام تیمها و ستارههای حاضر باشد، میتوان گفت جهان فوتبال در آستانه دو شب تاریخی و شاید جذابترین پایان ممکن برای نخستین جام جهانی ۴۸ تیمی قرار دارد.
