در ادامه ایجاد بحرانهای بزرگ مدیریتی و مالی در شمار زیادی از فدراسیونهای ورزشی ایران، حالا فدراسیون شمشیربازی ایران بهعنوان یکی از معدود فدراسیونهای موفق با کارنامه قابلدفاع در سالیان گذشته نیز با درگیری سریالی اعضای تیمهای ملی مواجه شده است.
بیش از یک سال از اختلاف علنی سرمربی و کاپیتان تیم ملی شمشیربازی اسلحه سابر ایران میگذرد، اما ناتوانی علیرضا پورسلمان، رئیس این فدراسیون، در حل چنین اختلافی موجب شد تا پس از المپیک پاریس، تیم سابر ایران روندی نزولی را آغاز کند و درحالی که در جام جهانی قبلی رتبه ششم را کسب کرد، هفته گذشته در مسابقات جهانی مجارستان به رتبه نازل سیزدهمی سقوط کند.
حالا صحبتهای سرمربی تیم ملی سابر ایران نشان میدهد این تیم المپیکی تا فروپاشی فاصله چندانی ندارد. حضور تیم ملی شمشیربازی ایران در جام جهانی مجارستان که اولین تورنمنت سال ۱۴۰۴ بود، هم با بیانضباطیهای بزرگ و درگیریهایی همراه بود تا جایی که محمد رهبری، سرمربی سابر ایران، میگوید: «مسابقاتمان ساعت ۱۰ آغاز میشد. ما نزدیک به دو ساعت زودتر در سالن حضور پیدا میکردیم تا گرم کنیم و آماده شویم، اما علی پاکدامن ۱۰ دقیقه قبل از بازی با کیف به سالن وارد شد. واقعا این صحنه کجای دنیا اتفاق میافتد؟ تا ۱۰ دقیقه قبل بازی، بازیکنمان هنوز به سالن نرسیده بود. ما تا آخرین لحظه دنبال پاکدامن میگشتیم.»
با این حال علی پاکدامن در واکنش به این اظهارات، سرمربی تیم را به دروغگویی متهم کرد و گفت: «در مورد بازی با گرجستان که بلند شدم و خودم را تعویض کردم، دلیلش این بود که همسترینگم دچار کشیدگی شده بود.»
او همچنین به مشکلات تدارکاتی تیم و ضعف مدیریتی در فدراسیون اشاره کرد و گفت: «حتی آب معدنی هم در مسابقه برای من تهیه نشده بود. تنش را چه کسی شروع میکند؟ محمد رهبری دفعه گذشته قبل از مسابقات تونس علیه من مصاحبه کرد تا ذهن مرا به هم بریزد. الان هم که در جام جهانی مجارستان تیم باخته، سرمربی نمیخواهد جواب دهد و بگوید وقتی این همه مدت با پول بیتالمال در اردوی اروپا بودند، چرا چنین نتیجهای گرفتند و زمین بازی را عوض کردند؟ من اصلا کاری نداشتم و حتی یک یورو هم در داخل یا خارج از ایران هزینه من نشد، اما بین آن نفرات بهترین نتیجه را گرفتم.»
این در حالی است که سرمربی سابر ایران مدعی است که بیانضباطی پاکدامن در جام جهانی مجارستان نزدیک بود به حذف تیم ملی ایران از مسابقات منجر شود: «داور بارها از من سوال کرد نفر بعدی کجا است و من با خواهش و تمنا گفتم الان میآید تا تیم را حذف نکند. ما تا آخرین لحظه دنبال پاکدامن میگشتیم تا کنار پیست حاضر شود. نیما زاهدی در سالن دنبال علی پاکدامن میگشت، در حالی که باید پنج دقیقه بعد بازی میکرد. کل تیم از نظر روانی به هم ریخت که مبادا حذف شویم.»
یک حاشیه و علامت سوال بزرگ دیگر نیز همچنان در اردوی سابر ایران وجود دارد. پیش از المپیک ۲۰۲۴ پاریس و در مسابقات جهانی و کسب سهمیه، اخباری این مطرح شد مبنی بر اینکه برخی شمشیربازان ایرانی که از کسب سهمیه انفرادی المپیک اطمینان داشتند، در مسابقات کسب سهمیه تیمی به عمد ضعیف ظاهر شدند تا سابر تیمی ایران سهمیه المپیک را کسب نکند.
اکنون سرمربی این تیم با تایید این بحران میگوید: «حین بازی، علی پاکدامن اعلام کرد من حال ندارم و بازی نمیکنم و تعویضم کنید. خب من با بازیکنی که با تیم اینطور رفتار میکند، چه باید بکنم؟ بارها در تمرینهای اردو حاضر نشد و من مماشات کردم. بارها دیر به تمرین آمد و من به دلیل ایجاد نشدن حاشیه سکوت کردم، اما نمیتوانم تیم ملی را با این بی احترامیها اداره کنم. واقعا کار از بازیکنسالاری گذشته است. او بی انضباطی را در تیم رواج میدهد. من چطور میتوانم به دیگر بازیکنان بگویم نظم را رعایت کنند؟ این کارها یا کارشکنی است یا او دیگر علاقهای به تیم ملی ندارد.»
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
رئیس فدراسیون شمشیربازی ایران در حالی سرمربی و کاپیتان تیم سابر ایران را به دلیل این مصاحبهها با پرداخت یک ماه حقوق جریمه کرد که در قبال طرح اتهام بزرگی چون باختن عمدی بازیکنان ملیپوش تاکنون هیچ واکنشی نشان نداده و سکوت کرده است.
در همین حال ستاره و کاپیتان تیم ملی شمشیربازی سابر میگوید: «اصلا سرمربی تیم در مورد مسابقات ایتالیا صحبت کند که چرا به چین باختیم؟ وقتی من بازی پنج بر یک جلو را تحویل میدهم، ارنج اشتباه میدهد. چون در این جایگاه نیست و نمیداند چطور باید ارنج بچیند. به دلیل اشتباه او جایگاهمان را از دست دادیم. من خودم خیلی با نظم و انضباط موافقم و به همین دلیل به محمد فتوحی گفتم که بازی با ونزوئلا نیستم.»
پس از انتخاب احمد دنیامالی بهعنوان وزیر ورزش و جوانان ایران، حواشی و درگیریهای ورزشکاران با مربیان و روسای فدراسیونهای ورزشی در ماههای اخیر به میزان چشمگیری افزایش یافت و این نگرانی را میان اهالی ورزش در ایران به وجود آورد که در صورت تداوم، روند ناکامی رشتههای ورزشی مختلف، بهخصوص رشتههای مدالآور المپیکی، در سالها و دورههای بعد با شدت بیشتری تشدید شود.