پرونده تازه تخلفات مالی در فدراسیون تکواندو بار دیگر شیوه انتخاب و حمایت از مدیران فدراسیون‌های ورزشی در جمهوری اسلامی ایران را زیر ذره‌بین برده است. ساختاری که طی سال‌های اخیر شماری از چهره‌های نزدیک به حکومت و تحت‌حمایت علی خامنه‌ای را در راس رشته‌های پرطرفدار و مدال‌آور قرار داد، اما اکنون همین مدیران یکی پس از دیگری، از سوی دستگاه قضایی همین نظام، با پرونده‌های مالی، مدیریتی و قضایی مواجه می‌شوند.

احمد دنیامالی، وزیر ورزش و جوانان جمهوری اسلامی ایران، که پیش از رسیدن به این سمت نیز نامش با پرونده‌ها و اتهام‌های متعدد فساد مالی گره خورده بود، روز جمعه ۶ شهریور در واکنش به انتشار گزارش‌هایی درباره تخلفات مالی در فدراسیون تکواندو و هادی ساعی، رئیس این فدراسیون، ورود نهادهای نظارتی به این پرونده را تایید کرد و گفت دستگاه‌های نظارتی «حق ورود دارند»، اما مدعی شد هنوز درباره پرونده اطلاعات مشخصی ندارد.

دنیامالی افزود که «از نظر حرفه‌ای»، باید تا پیش از صدور احکام قطعی از مدیران زیرمجموعه‌اش حمایت کند و ابراز امیدواری کرد که رسیدگی به این پرونده در روند آماده‌سازی تیم ملی تکواندو خللی ایجاد نکند.

اظهارات وزیر ورزش پس از آن مطرح شد که یاشار سلطانی، روزنامه‌نگار ساکن ایران، از دستیابی به اسنادی درباره «فساد، تخلفات و نحوه مدیریت هادی ساعی در فدراسیون تکواندو» خبر داد و این اسناد را «شگفت‌آور» توصیف کرد.

سلطانی از وزارت ورزش پرسید آیا مسئولان این وزارتخانه از «تایید نشدن صلاحیت هادی ساعی» اطلاع داشتند و با وجود آن اجازه دادند او بار دیگر رئیس فدراسیون تکواندو شود؟ او سپس روز پنجشنبه اعلام کرد یکی از افراد نزدیک به ساعی که به ادعای او «در شبکه فسادش، نقش موثر داشت»، بازداشت شده است.

با این حال، جزئیات اتهام‌های مالی، هویت فرد بازداشت‌شده و نتیجه تحقیقات قضایی هنوز به‌طور رسمی اعلام نشده است. این پرونده در شرایطی خبرساز شده که هادی ساعی پیش‌تر ادعاهای مربوط به تخلفات مالی در دوره مدیریتش را رد کرده بود. او اردیبهشت‌ماه امسال گفت صورت‌های مالی فدراسیون تکواندو طی سه سال متوالی در مجامع تایید شده‌ و نهادهای نظارتی نیز آن‌ها را بررسی کرده‌اند.

اما حاشیه‌های دوران مدیریت پرافتخارترین ورزشکار المپیکی ایران تنها به مسائل مالی محدود نمی‌شود. ایندیپندنت فارسی پیش‌تر در گزارش‌هایی از مدیریت خانوادگی در فدراسیون تکواندو، کنار گذاشتن مینو مداح پس از موفقیت تاریخی تیم زنان در المپیک پاریس و انتصاب مهروز ساعی، خواهر هادی ساعی، به سرمربی‌گری تیم ملی زنان نوشته بود. مینو مداح پس از جدایی از فدراسیون اعلام کرد ساعی به او گفته که سرمربی‌گری تیم زنان از سال‌ها قبل «حق» خواهرش بوده است.

با این حال تیم ایران در مسابقات جهانی ۲۰۲۵ با ناکامی گسترده مواجه شد و عملکرد فنی کادر منصوب ساعی هم با انتقاد کارشناسان تکواندو روبه‌رو شد.

سابقه استفاده هادی ساعی از موقعیت‌های حکومتی به سال‌های حضور او در شورای شهر تهران بازمی‌گردد. در دوران شهرداری محمدباقر قالیباف، یک مجموعه‌ سوارکاری در پارک چیتگر در اختیار ساعی قرار گرفت که نحوه فعالیت و برخورداری آن از خدمات شهرداری بعدها با پرسش‌ها و حاشیه‌هایی مواجه شد. در سال ۱۳۹۴ نیز درگیری در همین باشگاه میان ساعی، عموی او و پیمانکاران شهرداری به مرگ عموی ساعی منجر شد.

با این حال، ساعی در سال‌های بعد با افزایش دیدارها و اعلام حمایت از علی خامنه‌ای، به یکی از ورزشکاران تحت حمایت دستگاه حکومتی تبدیل شد و آذر ۱۴۰۲ همراه با علیرضا دبیر و احسان حدادی در دیداری با خامنه‌ای حضور یافت؛ سه چهره‌ای که با حمایت مستقیم رهبر کشته‌شده جمهوری اسلامی ایران، ریاست فدراسیون‌های تکواندو، کشتی و دوومیدانی را در اختیار گرفتند.

فرماندهان سپاه نیز آشکارا از این مدیران حمایت کرده‌اند. در یک نمونه حسین معروفی، معاون هماهنگ‌کننده سازمان بسیج، گفته بود باید از افرادی مانند هادی ساعی و علیرضا دبیر که به ادعای او «محکم پای حقیقت ایستاده‌اند»، تجلیل شود.

این در حالی است که کارنامه این مدیران با حاشیه‌های متعدد همراه بوده است. در فدراسیون کشتی، علیرضا دبیر طی سال‌های اخیر بودجه‌های هنگفت دولتی و حکومتی برای ساخت هتل، بیمارستان و مجموعه‌های جانبی دریافت کرد، در حالی که نتایج برخی تیم‌های پایه ایران افت محسوسی داشت.

در فدراسیون دوومیدانی نیز دوران مدیریت احسان حدادی با اعتراض ورزشکاران به کمبود امکانات و حقوق، محرومیت ورزشکاران منتقد و سپس پرونده جنجالی تعرض جنسی چند عضو تیم ایران در کره جنوبی همراه شد. حدادی پیش از رسیدن به ریاست فدراسیون، سال‌ها از چهره‌های نزدیک به دستگاه رهبری جمهوری اسلامی ایران بود.

اکنون تشکیل پرونده درباره تخلفات مالی در فدراسیون تکواندو و بازداشت یکی از نزدیکان هادی ساعی تازه‌ترین نمونه از پرونده‌هایی است که برای مدیران حکومتی ورزش ایران باز می‌شود و وزارت ورزش هم دیگر نمی‌تواند اصل ماجرا را انکار کند. در نتیجه احمد دنیامالی باید پاسخ دهد چگونه هادی ساعی، با وجود سوابق مدیریتی و مالی پرحاشیه و گزارش‌ها درباره تایید نشدن صلاحیتش، بار دیگر اجازه یافت ریاست یکی از مهم‌ترین فدراسیون‌های ورزشی ایران را در اختیار بگیرد.

پرونده ساعی را می‌توان نتیجه سال‌ها حاکم کردن چهره‌های وفادار به نظام بر ورزش ایران دانست؛ مدیرانی که با حمایت مقام‌های حکومتی و امنیتی و در روندهای انتخاباتی مهندسی‌شده، رقبای مستقل را کنار زدند و کرسی ریاست فدراسیون‌های مهم را در اختیار گرفتند. در این ساختار، وفاداری سیاسی، نزدیکی به رهبر نظام و حمایت نهادهای حکومتی عملا بر صلاحیت مدیریتی و پاسخگویی مالی اولویت داشته است.