آمارهای اتحادیه مدارس خصوصی افغانستان نشان میدهد در دو سال گذشته و پس از روی کار آمدن طالبان در افغانستان، تنها در شهرهای کابل و هرات، ۳۵۰ مدرسه خصوصی تعطیل شدهاند.
بر اساس این آمارها، ۳۰۰ مدرسه خصوصی در کابل و ۵۰ مدرسه خصوصی در شهر هرات به دلیل مشکلات اقتصادی از فعالیت بازماندهاند.
به گفته مسئولان اتحادیه مدارس خصوصی افغانستان، با تعطیلی هر مدرسه ابتدایی بهطور متوسط ۱۵ آموزگار شغل خود را از دست میدهند، و این آمار برای مدارس دوره راهنمایی ۲۰ آموزگار و برای دوره دبیرستان بین ۳۰ تا ۵۰ آموزگار است.
آمارها نشان میدهد در پی بستهشدن این مدارس، بیش از ۳۰ هزار آموزگار که درصد قابلتوجهی از این جمعیت را زنان تشکیل میدهند، بیکار شدهاند.
اسلامالدین یارمل، رئیس این اتحادیه، به ایندیپندنت فارسی گفت اگر سازمانهای بینالمللی به آنان کمک نکنند، علاوه بر مدارس دخترانه، مدارس پسرانه هم به دلیل مشکلات اقتصادی بسته میشود.
یارمل افزود: «کاهش تعداد دانشآموزان، ممنوعیت تحصیل دختران بالاتر از کلاس ششم و بدتر شدن وضعیت اقتصادی، سبب شدهاند بیشتر مدارس خصوصی در کابل و سایر استانها تعطیل شوند.»
صابر مشعل، رئیس اتحادیه مدارس خصوصی هرات هم به ایندیپندنت فارسی گفت پس از تسلط مجدد طالبان بر افغانستان، به دلیل ممنوعیت تحصیل دختران در کلاس بالاتر از ششم و نبود بودجه کافی در این استان، ۵۰ مدرسه خصوصی تعطیل شدهاند.
بر اساس آمارهای اتحادیه مدارس خصوصی هرات، بیش از هفت هزار آموزگار در این مدارس خصوصی تدریس میکردند که ۳۰ درصد آنان زن بودند. به گفته مسئولان این اتحادیه، با منع تحصیل دختران و بسته شدن این مدارس، نزدیک به چهار هزار آموزگار زن شغل خود را از دست دادهاند؛ این در حالی است که تا پیش از دستور طالبان مبنی بر ممنوعیت تحصیل دختران، بیش از ۵۰ هزار دانشآموز دختر در ۲۵۰ مدرسه خصوصی هرات درس میخواندند.
اتحادیه مدارس خصوصی افغانستان منع تحصیل دختران را یکی از دلیلهای عمده بسته شدن این مدارس خصوصی در افغانستان میداند و میگوید برای اداره این مدارس خصوصی، تنها شهریه دانشآموزان پسر کافی نیست.
طالبان در ماههای نخست حاکمیتشان در افغانستان، تحصیل دختران در مقطع بالاتر از کلاس ششم در افغانستان را ممنوع و تاکید کردند تا «اطلاع ثانوی» درهای این مدارس به روی دختران بسته خواهد ماند. این گروه دلایلی از قبیل مناسب نبودن سرفصلهای آموزشی، نوع پوشش دختران دانشآموز و سنتی بودن جامعه افغانستان را مطرح کردند؛ دلیلهایی عالمان دینی، فعالان مدنی و حقوقبشری و سازمانهای ملی و بینالمللی آنها را بیاساس میخوانند و معتقدند بهانهای بیش نیستند.
این دومین سال تحصیلی در افغانستان است که دختران بالاتر از کلاس ششم از تحصیل محروم شدهاند.