در آستانه نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد در ماه سپتامبر، هدر بار، معاون بخش زنان دیدهبان حقوق بشر، روز چهارشنبه هشتم شهریور (۳۰ اوت) در مصاحبه با شبکه فرانس۲۴ گفت که تعامل کشورهای جهان با طالبان در ایجاد تغییر مثبت در رفتار این گروه تاثیری نداشته است.
او گفت که از دید زنان افغانستان، تعامل با طالبان تاکنون هیچ دستاوردی نداشته بلکه برعکس، این خطر را تقویت کرده است که طالبان به عنوان یک واقعیت در افغانستان پذیرفته و «به طور غیرعلنی به رسمیت شناخته شوند».
هدر بار تاکید کرد که جهان باید بر حساب خواستن دقیق از طالبان متمرکز شود. او گفت: «زمان آن است که درباره جنایات طالبان و چگونگی مجازات آنان صحبت شود.»
بار افزود که دیدهبان حقوق بشر در ماه سپتامبر قرار است بار دیگر از شورای حقوق بشر سازمان ملل بخواهد برای جمعآوری شواهد نقض حقوق بشر در حکومت طالبان سازوکاری ایجاد کند تا زمینه پیگیری جنایات طالبان در افغانستان فراهم شود.
او همچنین به اهمیت دخالت دادگاه کیفری بینالمللی در این زمینه اشاره کرد و گفت: «ما همچنین به دنبال آنایم که دادگاه کیفری بینالمللی در رابطه با افغانستان، از جمله جنایاتی که علیه زنان و دختران انجام میشود، اقدام کند.»
در همین حال، یک سازمان بینالمللی به نام مرکز جهانی «مسئولیت و محافظت» در نامهای به پنجاهوچهارمین نشست شورای حقوق بشر سازمان ملل متحد، خواستار ایجاد سازوکارهای بیشتر برای نظارت و پیگیری همهجانبه نقض حقوق بشر در افغانستان شد.
بنا بر اعلام این مرکز، طالبان در دو سال گذشته حقوق بشر را به طرز گستردهای نقض کردهاند. این مرکز پیشنهاد کرده است که سازمان ملل علاوه بر افزایش منابع نظارتی در افغانستان، ماموریت گزارشگران ویژه این سازمان را نیز توسعه دهد.
Read More
This section contains relevant reference points, placed in (Inner related node field)
این سازمان حقوق بشری مستقر در آمریکا از شورای حقوق بشر سازمان ملل خواست در پنجاهوچهارمین نشستش اطمینان دهد قطعنامهای صادر میکند که نقض حقوق بشر از سوی طالبان را محکوم میکند و در همان حال، بر لزوم رعایت مفاد آن از سوی کشورهای عضو و اطمینان از پاسخگویی در قبال چنین نقضهایی تاکید دارد.
در یک سال گذشته، برخی کشورهای جهان و سازمانهای بینالمللی تعامل با طالبان را به عنوان راه برونرفت از بحران افغانستان مطرح کردهاند. تصمیم سازمان ملل بر ادامه کار در افغانستان حتی به قیمت خانهنشین شدن همه کارمندان زن آن یکی از این نمونههای تعامل با طالبان بود. به همین دلیل فعالان زن در افغانستان برخلاف برخی گروههای خارج از این کشور که در نشستهایی با عنوان تعامل با طالبان برای بهبود وضعیت افغانستان شرکت میکنند، معتقدند که خط فکری طالبان در هیچ حالتی هویت، حقوق و آزادیهای زنان و دیگر مظاهر دموکراسی و حقوق بشر را نمیپذیرد.
این زنان معتقدند که تنها راه پایان دادن به وضعیت جاری در افغانستان محاکمه و مجازات رهبران طالبان در دادگاههای بینالمللی و تحت فشار قرار دادن این گروه است.
هدر بار نیز در مصاحبه با فرانس۲۴ به این موضوع اشاره کرد و گفت: «برخی کشورها که انتظار میرفت در برابر نقض حقوق بشر طالبان موضع درستی بگیرند، سکوت اختیار کردهاند.»
او در مجموع از فقدان رهبری برای شکل دادن یک واکنش بینالمللی به وضعیت بحرانی زنان در افغانستان انتقاد کرد و یادآور شد کشورهایی پیشرو مانند ژاپن و فرانسه که از مروجان سیاستهای فمینیستی شناخته میشوند، در خصوص افغانستان عملکرد مناسبی نداشتهاند.